Waarom we onze badkamerlampen op de proef stellen
Laten we eerlijk zijn: badkamers zijn een nachtmerrie voor elektronica. Er is veel stoom, waterdruppels die overal terechtkomen, en er zijn grote temperatuursschommelingen wanneer je van een ijskoude ruimte naar een hete douche gaat.
Als het sealingsmateriaal verslechtert of de kwartsbuis kapotgaat, stopt de lamp niet alleen met werken – hij kan zelfs beschadigd raken. We houden er niet van om te raden waar het probleem ligt. Daarom gebruiken we tests onder vochtige en hoge temperaturen om precies te zien waar de problemen zich bevinden.
De strijd tegen vocht
Waterdamp is gevaarlijk. Het vindt zelfs de kleinste openingen in de behuizing en dringt rechtstreeks door tot de elektrische contactpunten.
Stel je voor: de lamp gaat de hele dag aan en uit. Hierdoor ontstaat een soort vacuüm dat vochtige lucht naar binnen zuigt. Om dit tegen te gaan, plaatsen we de lampen in een klimaatkast. We zetten de vochtigheid op 85% en houden de temperatuur hoog gedurende honderden uren. Het is in feite een soort ‘drukpan’ voor elektronica.
We kijken of er roest op de contactpunten zit of dat het sealingsmateriaal al begonnen is te rotten.
Het is meer dan alleen een rubberen ring
Veel mensen denken dat een waterbestendigheidsklasse alleen maar te maken heeft met het gebruiken van een gasket. Dat is niet waar.
Het echte probleem is de hitte. De kwartsbuis wordt erg heet, terwijl de buitenste behuizing koel blijft. Dit zorgt voor spanning op het sealingsmateriaal. Als het materiaal zijn elasticiteit verliest, kan vocht gemakkelijk binnendringen.
We houden goed in de gaten of er mist ontstaat in de lens en of er vreemde stroomstoten optreden. Als een lamp faalt, negeren we dat niet. We proberen het opnieuw, vervangen het sealingsmateriaal of vinden een beter materiaal tot het werkt.
Het balanceren van factoren
Hier komt het lastige gedeelte. Als we het sealingsmateriaal te strak maken, zitten we de hitte opgesloten in de lamp. Dat is een probleem, want de interne bedrading kan dan beschadigen. Dus we moeten de waterbestendigheidsklasse afstemmen op een niveau waarbij er nog genoeg ventilatie is om de elektronica te beschermen.
Uiteindelijk willen we een lamp hebben die bestand is tegen stoom, zonder dat de bedrading beschadigd raakt. We testen tot de lamp echt kapotgaat, want alleen zo weten we precies hoeveel ruimte we hebben voor veiligheid.