Het beschermen van je infraroodverwarmers in de badkamer (en het behouden van een droge omgeving)
Het plaatsen van een infraroodverwarmer in de badkamer is riskant als je niet voorzichtig bent. Er is namelijk constante stoom, spattend water en hoge luchtvochtigheid. Aangezien water en elektriciteit een gevaarlijke combinatie vormen, kan één klein lekje in de isolatie al leiden tot een kortsluiting of, erger nog, een elektrische schok.
Daarom richten we ons op één ding: ervoor zorgen dat de elektriciteit zich precies bevindt waar ze hoort – binnenin de verwarmer – en nergens in de buurt van de buitenkant van de verwarmer.
Het voorkomen van lekken
Om dit te bereiken, maken we gebruik van kwartsglas en keramische isolatoren. De kwartstube fungeert als eerste verdedigingslinie: het kan de intensieve hitte weerstaan en tegelijkertijd voorkomen dat de elektriciteit naar buiten komt.
Maar het echte gevaar zit meestal in de uiteinden van de verwarmer. Hier kan waterdamp gemakkelijk binnendringen. Om dit te voorkomen, gebruiken we sterke sluitingen en harsen die voorkomen dat vocht binnendringt.
Als deze sluitingen faillieten, kan de elektriciteit zich verspreiden over het oppervlak, waardoor er kortsluitingen kunnen optreden. Dat is niet prettig. We controleren onze isolatie om er zeker van te zijn dat deze bestand is tegen een spanning van 2kV of meer. Op deze manier wordt voorkomen dat er elektriciteit binnendringt bij degene die de verwarmer gebruikt.
De juiste materialen voor dit doel
Je kunt hier geen gewone draden gebruiken. Standaard draden zullen onder de hitte en vochtigheid in de badkamer kapotgaan. In plaats daarvan gebruiken we siliconen- of PTFE-coatings. Dit soort materialen zijn stevig, gaan niet kapot en kunnen veel hebben.
Voor de behuizing gebruiken we producten met een IP-beoordeling (meestal IP44 of IP65). Hierdoor blijven spatten en druppels uit de buurt van de contactpunten.
En voor het geval er toch iets misgaat – bijvoorbeeld wanneer een draad na verloop van tijd beschadigd raakt – gebruiken we geëlektriseerde metalen behuizingen. Als een component defect raakt, leidt de aardingsdraad de elektriciteit meteen af, zodat de schakelaar wordt uitgeschakeld voordat iemand zelfs maar merkt dat er een probleem is.
De trade-offs
Volledige isolatie kost natuurlijk geld. Wanneer alles wordt beschermd met sterke sluitingen en luchtdichte behuizingen, gaat er minder lucht circuleren. Hierdoor werken de interne elektronische onderdelen in feite warmer dan in een grote, open ruimte. Het is dus een kwestie van balans vinden. We moeten de koellichamen goed instellen, zodat de isolatie niet kapotgaat na een paar maanden gebruik. Dat vereist wat meer technisch inzicht, maar het is de enige manier om ervoor te zorgen dat de verwarmer lang meegaat.